เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 เสี่ยวซี: ท่านอยากเป็นพ่อข้าอย่างนั้นหรือ
หมิงหลานรั่วชะงักไป มองดูกิ่งหลิวหิมะยาว ๆ กำหนึ่งที่เขาอุ้มประคองไว้ในมือ
บนกิ่งมีดอกเล็กสีขาวบริสุทธิ์อวบอิ่มบานเต็มกิ่ง ก้านคดเคี้ยวสลับเขียวสลับขาว งดงามมีชีวิตชีวาท่ามกลางวสันตฤดูที่มัวหมองพร่ามัวนี้
นางอดหัวเราะคิกออกมาไม่ได้ “ฮ่า ๆ…”
“คุณหนูไม่ชอบดอกไม้ป่าดอกนี้หรือ แต่ข้าว่ามันงามกว่าเหมย กล้วยไม้ ไผ่ เก๊กฮวย หรือแม้แต่โบตั๋นกับเสวี่ยชาเสียอีก ที่จะเข้ากับคุณหนู!”
อินซูเซิงชะงักไป คล้ายจะขัดเขินละอายจนต้องเบือนหน้าหนี แต่กลับดื้อรั้นไม่ยอมหดมือกลับ
หมิงหลานรั่วมองเขา แล้วไม่รู้เป็นเพราะอะไรก็นึกถึงตัวเองในวัยเยาว์
ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ นางเคยชอบใครคนหนึ่งอย่างบริสุทธิ์ใจและดื้อรั้น อยากยกทุกสิ่งที่ตัวเองเห็นว่าดีที่สุดไปวางตรงหน้าเขา
เปราะบางและงดงาม แต่ท้ายที่สุดกลับเป็นเพียง…ภาพลวงในกระจกและเงาจันทร์ในน้ำ