กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 บุรุษจอมมารยา
อินซูเซิงชักมือกลับ ท่าทางคล้ายจะเก้อเขินอยู่บ้าง “ข้าน้อย... ข้าน้อยเพียงแต่ไม่ชอบรสชาติของเม็ดบัว จึงนึกว่าท่านคงไม่ชอบเช่นกัน”
ชุนเหอเม้มมุมปากอย่างดูแคลน หึ คิดว่านางจะเชื่อคำโป้ปดของเขาหรือ
หมิงหลานรั่วไม่ได้พูดอะไร เพียงแววตาฉายความระแวงและครุ่นคิด นางยังไม่ทันเอ่ยปาก จิ่งหมิงก็หัวเราะลั่นขึ้นมาเสียก่อน—
“เจ้าโกหก บอกมา เจ้าแอบมีใจให้คุณหนูใหญ่ของข้า เลยแอบไปถามที่ห้องครัวว่านางชอบอะไรใช่หรือไม่!”
ชั่วขณะนั้น ภายในห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงเสี่ยวซีซดน้ำเต้าหู้ดังซู้ดซ้าด
ชุนเหอ: “……”
หมิงหลานรั่ว: “……”
ใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนขาวผ่องดุจหยกของอินซูเซิงแดงก่ำขึ้นทันที “เจ้า... เจ้า... แม่นางจิ่งหมิง... เจ้าอย่า... อย่าใส่ร้ายข้า!”