กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 502 การเดินทางส่วนตัว
ความคิดในหัวของยูไท่สับสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยความลังเล แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นสบกับรอยยิ้มคลุมเครือของจ้าว เขากลับรู้สึกเสียวสันหลังวาบไปทั่วร่าง
"ท่านผู้อาวุโส ข้าตัดสินใจได้แล้ว ข้าจะหันไปฝึกฝนคัมภีร์วิถีแห่งความว่างเปล่า"
เมื่อเห็นยูไท่ตัดสินใจเด็ดขาด จี้ตูจึงปรายตามองจ้าว ขบกรามแน่น แล้วพยักหน้าเห็นพ้อง
ทั้งสองต่างรู้แจ้งแก่ใจว่า ภายหลังรับเทคนิคการบำเพ็ญเพียรนี้ไปแล้ว ชีวิตของพวกเขาย่อมไม่อยู่ในกำมือตนเองอีกต่อไป
"ฮ่าฮ่า ประเสริฐยิ่งนัก เช่นนี้ข้าก็ยิ่งฝากความหวังไว้กับพวกเจ้าได้มากขึ้น นี่คือคัมภีร์วิถีแห่งความว่างเปล่า จงเร่งเริ่มฝึกฝนเสียเถิด"