กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 501 คัมภีร์เต๋าแห่งความว่างเปล่า
"อืม ไม่สิ ผู้สร้างโลกยุคดึกดำบรรพ์นั้น จะยอมรับเขาได้จริงหรือ?" จ้าวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจือความประหลาดใจอยู่เล็กน้อย
"รายงานต่อผู้บังคับบัญชา ผู้สร้างโลกยุคดึกดำบรรพ์คือมหาตัวตนผู้ทรงพลังนามว่าปังกู เขา..."
"เดี๋ยวก่อนนะ เมื่อครู่เจ้าบอกว่าผู้สร้างโลกยุคดึกดำบรรพ์มีนามว่ากระไร?" น้ำเสียงของจ้าวพุ่งสูงขึ้นอีกหลายระดับ แฝงแรงกดดันอันน่าเกรงขาม
"เรียกข้าว่า... เรียกข้าว่าปังกูเถิด" ยูไท่เอ่ยตะกุกตะกัก สีหน้าฉายชัดว่าตกตะลึงกับปฏิกิริยาอันรุนแรงของจ้าว
"ปังกู... ปังกู... ปัง!" ท้ายที่สุด จ้าวก็พึมพำกับตนเองเสียงแผ่ว
จากนั้น สายตาคมกริบของเขาก็ตวัดมองไปยังทิศทางหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามว่า "นี่คือแผนสำรองของเจ้าอย่างนั้นหรือ?"