เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241: การเปิดโลงศพ
เมื่อได้ยินคำประกาศอันหนักแน่นนั้น แววตาของเหล่าผู้ทรงพลังทั้งหมดก็เคลื่อนกลับมาหยุดนิ่งที่ตัว "โลงศพแห่งความโกลาหล" เบื้องหน้า พวกเขาไร้ซึ่งข้อกังขาใดๆ ต่อคำพูดของจ้าวซินอีกต่อไป
บรรดายอดฝีมือที่มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ ล้วนก้าวขึ้นมาอยู่ในขอบเขต "อมตะทองคำหุนหยวนต้าหลัว" กันถ้วนหน้าแล้ว หากเป็นในอดีตกาล เมื่อได้ยินเรื่องราวระดับมหภาคเช่นนี้ พวกเขาคงทำได้เพียงทอดถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง
ทว่า ในยามนั้น… รากฐานและพลังตบะของพวกเขายังอ่อนด้อยเกินไป และเหล่าปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ก็คือตัวตนอันสูงส่งที่พวกเขาทำได้เพียงแหงนมองด้วยความเคารพสักการะ
โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขาย่อมไม่มีทางหยั่งรู้ได้เลยว่า ขุมพลังระดับสูงสุดอย่าง "เทพแห่งความโกลาหล" นั้นจะมีความน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงไหน
เมื่อกวาดสายตาเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจของทุกคน จ้าวซินจึงไม่ได้เอ่ยถ้อยคำใดเพิ่มอีก
เขาหันไปพยักหน้าให้แก่เหล่าจื่อและคณะ เป็นสัญญาณยืนยันว่าถึงเวลาลงมือแล้ว