เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233: การเดินทางกลับ
ต่อมา ถงเทียนลงมืออีกครั้งโดยการผ่าอาณาจักรสีม่วงออกเป็นสี่ส่วนและทำการผนึกสะกดไว้ เพื่อเตรียมขนย้ายกลับไปยังโลกยุคดึกดำบรรพ์พร้อมกัน
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ มังกรแห่งความโกลาหลอวตารก็แยกตัวออกจากกองทัพและเดินทางเจาะลึกเข้าไปในห้วงลึกแห่งความโกลาหลเพื่อทำหน้าที่ของมันต่อไป
เหล่าจื่อทอดสายตามองตามร่างของมังกรแห่งความโกลาหลที่ลับตาไป เอ่ยถามด้วยความกังวลใจเล็กน้อยว่า "นั่นคือร่างอวตารแยกของเจ้าสินะ?"
จ้าวซินพยักหน้ารับพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "มีสิ่งใดผิดปกติหรือพ่ะย่ะค่ะ?"
เหล่าจื่อขมวดคิ้วมุ่น "แม้ว่ามันจะบรรลุถึงระดับเซียนทองคำดั้งเดิมแล้ว แต่ในห้วงทะเลเคออสอันกว้างใหญ่ไพศาล พลังระดับนี้ก็ยังถือว่าอ่อนแอเกินไปอยู่ดี"
"หากมันไปบังเอิญเผชิญหน้ากับศัตรูระดับสูงเข้า พิกัดที่ตั้งของโลกยุคดึกดำบรรพ์จะไม่ถูกเปิดเผยออกไปหรอกหรือ?"
คำกล่าวนี้ทำให้คนอื่นๆ ที่ยืนฟังอยู่พลันมีสีหน้าตึงเครียดและกังวลใจขึ้นมาทันที