เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232: การเก็บเกี่ยวผลผลิต
ในเวลานี้ อาณาจักรสีฟ้าเริ่มทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด โลกที่เคยอุดมสมบูรณ์ด้วยพลังปราณวิญญาณกำลังก้าวเข้าสู่ยุคเสื่อมสลายของกฎเกณฑ์
นี่คือผลกรรมอันหลีกเลี่ยงไม่ได้จากการสูญเสีย "แก่นแท้ต้นกำเนิด" ของสวรรค์และโลก นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป โลกใบนี้ได้ตายสนิทแล้ว
กาลเวลาผ่านไป มันจะค่อยๆ ผุกร่อนและแตกสลาย จนกระทั่งหลอมละลายกลับคืนสู่ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
แน่นอนว่า สำหรับผู้มีอิทธิพลบางกลุ่มที่เชี่ยวชาญการปล้นสะดม พวกเขามักจะทำลายล้างมันให้ราบคาบตั้งแต่ตอนที่บุกรุกสำเร็จ
อาณาจักรดั้งเดิมของพวกอนารยชนโบราณเองก็คงถูกอาณาจักรพรหมทำลายทิ้งอย่างไร้ความปรานี หลังจากที่พวกมันดูดกลืนแก่นพลังทั้งหมดไปจนหมดสิ้น
การกระทำเช่นนี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อ "ปกปิดร่องรอย" และซ่อนพิกัดที่ตั้งของอาณาจักรตนเอง ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่เหล่าผู้ล่าในห้วงทะเลเคออสใช้กันเป็นปกติวิสัย
ทันใดนั้น เสียงความเคลื่อนไหวบางอย่างก็ดังขึ้นจากอุโมงค์มิติที่เชื่อมต่อกับห้วงอวกาศดั้งเดิม