เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 บทสนทนา
จ้าวซินแย้มรอยยิ้มกว้างเมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่หลิวหงเคยรายงานให้ฟัง
“แม่มดบรรพบุรุษโปรดอย่าได้กังวลใจไปเลย... พวกเขาไม่ได้กระทำสิ่งใดที่ล่วงเกินรุนแรงหรอก การที่บุรุษหนุ่มของเผ่าหวู่พบเจอสตรีในดวงใจท่ามกลางมวลมนุษย์ ถือเป็นนิมิตหมายอันดีงามที่จะช่วยสานสัมพันธ์และหลอมรวมสองเผ่าพันธุ์เข้าด้วยกัน” จ้าวซินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมโบกมือปฏิเสธ
โฮ่วตูถอนหายใจโล่งอกทันทีเมื่อเห็นท่าทีของจ้าวซิน
นางแอบหวั่นวิตกมาโดยตลอดว่าจ้าวซินอาจจะไม่เห็นด้วยและสร้างความขัดแย้ง ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองเผ่าพันธุ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“จริงสิ... ขอแสดงความยินดีกับการประสูติของพระโอรสและพระธิดาของท่านด้วยนะ” โฮ่วตูเอ่ยอวยพรด้วยรอยยิ้มจริงใจ
“ฮ่าๆๆ... ขอบใจเจ้ามาก ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะล่วงรู้ข่าวนี้ด้วย” จ้าวซินหัวเราะร่า