เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนอันแสนหายาก
เมื่อเห็นบุตรชายและบุตรสาวหยอกล้อกันอย่างซุกซน หลิวหงผู้เป็นแม่ทัพคู่บัลลังก์จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแทรกขึ้นด้วยรอยยิ้มเจื่อน “พระองค์ทรงคิดว่าเรื่องนี้มันง่ายนักหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“ฝ่าบาท... ภายหลังจากที่เหล่าแม่มดแห่งเผ่าอู๋เสร็จสิ้นการเจรจาค้าขายและเดินทางเข้ามาปักหลักในเมืองต่างๆ ของมนุษย์ พวกนางก็เริ่มปฏิบัติการออกตามล่าและเกี้ยวพาราสีเหล่าหญิงสาวชาวมนุษย์อย่างไม่ลดละเลยพ่ะย่ะค่ะ”
“ชายหนุ่มร่างยักษ์พวกนั้นเดินเตร็ดเต่ไปทั่วเมืองโดยไม่สวมเสื้อผ้าอาภรณ์ห่อหุ้มท่อนบน หากพบเจอหญิงสาวนางใดที่ถูกใจ พวกนางก็จะเดินดุ่มเข้าไปตื้อไม่ยอมเลิกรา”
“ในคราแรก พวกเขาอาจจะยังคงมีความสงบเรียบง่ายอยู่บ้าง ทว่าพอได้เห็นสหายร่วมเผ่ารายอื่นทำพิธีสู่ขอและแต่งงานกับหญิงสาวชาวมนุษย์ได้สำเร็จ พวกเขาก็สูญเสียการควบคุมตนเองโดยสิ้นเชิง!”
“พวกเขานำสารพัดวิธีพิสดารมาใช้เพื่อสร้างความวุ่นวายโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง ทว่าสิ่งสำคัญคือ การกระทำอันบุ่มบ่ามเหล่านั้นไม่ได้ละเมิดข้อกฎหมายบ้านเมืองเลยแม้แต่น้อย ส่งผลให้ทางการและข้าราชการท้องถิ่นไม่สามารถลงทัณฑ์สิ่งใดพวกเขาได้”