กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 การพบกันอีกครั้งของอาจารย์และศิษย์
ภายหลังจากที่เจียหยินถอนตัวจากไป มหาบรรพบุรุษแห่งเต๋าก็สะบัดพระหัตถ์ด้วยความหงุดหงิด สีพระพักตร์แปรเปลี่ยนเป็นดุดันอำมหิต "เจ็บใจนัก... เจ้าพวกขยะไร้ประโยชน์สิ้นดี!"
ร่างที่แท้จริงของพระองค์ถูกพันธนาการและจำกัดขอบเขตด้วยกฎเกณฑ์แห่งวิถีสวรรค์ เดิมทีพระองค์ตั้งใจจะยืมมือจุนตี้และเจียหยินในการกำจัดเสี้ยนหนามอย่างจ้าวซิน ทว่าคาดไม่ถึงว่ามนุษย์ผู้ต่ำต้อยจะสามารถบรรลุตบะระดับกึ่งนักปราชญ์แถมยังสังหารจุนตี้ดับอนาถได้
เมื่อหวนนึกถึง 'ภาพร่างเงาปริศนา' ที่ก้าวเดินออกมาจากห้วงกาลเวลาในศึกครั้งล่าสุด พระพักตร์ของมหาบรรพบุรุษแห่งเต๋าก็ยิ่งเคร่งเครียดตึงเครียด... พระองค์ทรงสัมผัสรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามอันรุนแรงจากตัวตนผู้นั้น