เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50: พันธมิตร
“เอาเถอะ... เพื่อเห็นแก่มหาปราชญ์ถงเทียน วันนี้ข้าจะไม่ถือสาหาความที่เจ้าพูดจาเหลวไหล... เจ้าออกไปได้แล้ว” จูหลงโบกมือไล่พลางหลับตาลงเตรียมทำสมาธิ
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ใส่ใจหรือคิดจะถกเถียงสาระอันใดกับเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อย
ทว่าจ้าวซินกลับไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัว เขากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จากสถานการณ์อันย่ำแย่และไร้ทางออกของตระกูลมังกรในปัจจุบัน... ท่านผู้อาวุโส... เราควรจะคว้าทุกโอกาสแม้แต่น้อยนิดเอาไว้ มิใช่หรือ? ต่อให้มันจะฟังดูเหลวไหลไร้สาระเพียงใดก็ตามที”
จูหลงลืมตาขึ้นจ้องมองจ้าวซินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป
ใช่แล้ว... สถานการณ์ของตระกูลมังกรในยามนี้ จะเลวร้ายไปกว่านี้ได้อีกรึ?
เมื่อฉุกคิดถึงจุดนี้ สีหน้าที่เคยผ่อนคลายของจูหลงก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจัง