เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14: การมาถึงที่ราบ
เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมสรรพ จ้าวซินบรรจุรวงข้าววิญญาณห่อด้วยหนังสัตว์อย่างดี สะพายไว้บนหลัง ก่อนจะหันไปประกาศกร้าวแก่ทุกคนว่า "หน่วยล่าสัตว์แยกย้ายกันไปคุ้มกันระวังภัยโดยรอบ... ได้เวลาออกเดินทางแล้ว!"
สิ้นคำสั่ง เขาก็ก้าวเดินนำหน้า มุ่งหน้ามุ่งสู่ทิศตะวันออกเฉียงทันที
ขบวนอพยพเคลื่อนพลตามหลังผู้นำอย่างเป็นระเบียบ ทว่าผู้เฒ่าหลายคนในเผ่าอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองหุบเขาเบื้องหลังด้วยสายอาลัยอาวรณ์ แสดงให้เห็นชัดเจนว่าพวกเขายังคงผูกพันกับผืนแผ่นดินถิ่นกำเนิด
เมื่อสังเกตเห็นความอาลัยเหล่านั้น จ้าวซินจึงเอ่ยปลอบโยนขึ้นว่า "พวกเราก้าวเท้าออกจากที่เดิม เพื่อไปสร้างชีวิตที่ดีกว่า... หากวันใดในอนาคตพวกเจ้าคิดถึงที่นี่ พวกเจ้าก็สามารถกลับมาเยี่ยมเยียนมันได้เสมอ"
คำพูดนั้นทำให้ผู้คนคลายความกังวล เร่งฝีเท้าก้าวเดินตามผู้นำต่อไปด้วยความฮึกเหิม