กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 466 จัดการจระเข้กลายพันธุ์ทั้งหมด
เมื่อทุกคนเห็นว่าจระเข้กลายพันธุ์ไม่ไล่ตามมาอีกต่างก็หยุดฝีเท้า ทุกคนเหนื่อยล้าจนขาสองข้างอ่อนเปลี้ยไปหมด
หวังเชาทิ้งก้นนั่งลงกับพื้น
ไม่มีใครสังเกตเห็นประกายเย็นเยียบที่วาบผ่านดวงตาของจระเข้กลายพันธุ์
ในจังหวะที่ทุกคนยืนนิ่งอยู่กับที่ เหนือหัวของมันพลันปรากฏอสนีบาตไร้จำนวน ก่อนที่อสนีบาตเหล่านั้นจะผ่าตรงไปยังแต่ละคน
เหตุไม่คาดฝันนี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป หวังเชาลุกขึ้นไม่ทัน จึงกลิ้งตัวหลบไปด้านข้าง
ทว่าพละกำลังของอสนีบาตแข็งแกร่งเกินไป ต้นขาของเขายังคงถูกผ่าโดนไปเล็กน้อย
คนอื่น ๆ ต่างได้รับบาดเจ็บกันไปคนละนิดคนละหน่อย แต่ส่วนใหญ่ล้วนบาดเจ็บจากไอพลังที่หลงเหลือของอสนีบาต จึงบาดเจ็บไม่นับว่าสาหัส