กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 298 เสียงทารกร้องไห้
“พืชกลายพันธุ์รับมือได้ง่ายกว่าปลาตัวใหญ่พวกนั้นสักหน่อย อิงตามจำนวนปลาตัวใหญ่ที่พวกเราเห็นในวันนั้น เกรงว่าพอพวกเราเพิ่งขึ้นถนนก็คงถูกปิดล้อมแล้ว”
เมื่อนึกถึงปลาพวกนั้น สวีหลินก็ไม่อยากจะเผชิญหน้ากับพวกมันตรง ๆ “ไม่มีเส้นทางอื่นที่สามารถไปถึงฐานที่มั่นได้แล้วเหรอ?”
เสิ่นอี้หวายส่ายหน้า “ที่นี่เดิมทีก็ตัดถนนสายหนึ่งขึ้นมาเพื่อสร้างโรงงาน หากจะไปฐานที่มั่น ก็ผ่านได้แค่ทางใจกลางเมืองเท่านั้น”
“งั้นก็เดินเท้าอ้อมทางเถอะ! อีกอย่างปลาพวกนั้นล้วนอยู่ในน้ำ พวกเราระวังตัวสักหน่อยก็น่าจะไม่มีปัญหา!”
ทั้งสองคนไม่พูดจาอีก เฝ้าระวังสถานการณ์รอบด้านอย่างตื่นตัว