ตอนที่ 297 หนีออกจากใจกลางเมือง

ตอนที่ 297 หนีออกจากใจกลางเมือง

ทุกคนกินอาหารอย่างเงียบ ๆ และพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว เสิ่นอี้หวายจึงค่อยปลุกเจียงซ่งหนิงเบา ๆ

เจียงซ่งหนิงได้ยินเสียงของเสิ่นอี้หวายก็ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น มองดูสภาพแวดล้อมแปลกตารอบด้าน การนอนหลับครั้งนี้หลับสนิทเกินไป สมองที่ฟ้าบุพกาลของเธอชั่วขณะหนึ่งนึกไม่ออกว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหน

เสิ่นอี้หวายเห็นท่าทางงัวเงียของเธอ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย ยื่นทิชชู่เปียกแผ่นหนึ่งให้เธอ “เช็ดหน้าเรียกสติก่อน!”

เจียงซ่งหนิงรับทิชชู่เปียกมาเช็ดหน้า ถึงได้รู้สึกว่าสมองที่มึนงงกลับมาได้สติ

เสิ่นอี้หวายเห็นเธอตื่นเต็มตาแล้ว ก็หยิบขนมปังชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้อีกครั้ง “กินอะไรสักหน่อยก่อน!”

“ขอบคุณ ฉันหลับไปนานแค่ไหน?”