กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 145 ข้ออ้างของเฮ่อซินอี๋
ตอนนี้เฮ่อซินอี๋ให้ความร่วมมือโดยการปล่อยให้น้ำตาเม็ดโตร่วงเผาะ ๆ เธอสะกดกลั้นไม่ให้ตัวเองส่งเสียงร้องไห้ออกมา
เฮ่อเฉินเองก็ได้สติกลับมาแล้ว เมื่อครู่เขาเกือบจะหลงกลเจียงซ่งหนิง ในใจจึงยิ่งรังเกียจเจียงซ่งหนิงมากขึ้นไปอีก
เฮ่อสวินไม่อยากพูดถึงหัวข้อนั้นอีก ทำได้เพียงเริ่มเล่นละครผูกสัมพันธ์ทางสายเลือด “เสี่ยวหนิง เธอจำเป็นต้องใช้ท่าทีแบบนี้เผชิญหน้ากับครอบครัวของเธอจริง ๆ เหรอ”
“เฮ่อสวิน ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับพวกนาย ทำไมพวกนายต้องคอยมาระรานฉันอยู่เรื่อย”
เฮ่อสวินหลุบตาลง “ก่อนสิ้นใจแม่เอาแต่พร่ำเพ้ออยากให้เธอกลับมา ฉันก็เลยอยากทำความปรารถนาสุดท้ายของเธอให้เป็นจริง”