กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 144 พูดจาไร้สาระช่างสะใจจริง ๆ
ทันทีที่ก้าวเข้าห้องรับแขก ก็เห็นเฮ่อหนานชางและเฮ่อเฉินรออยู่ในห้องรับแขก สีหน้าของทั้งสองดูไม่สู้ดีนัก เจียงซ่งหนิงไม่คิดจะอ้อมค้อมอีกต่อไป “ได้ยินว่าพวกคุณมีธุระจะคุยกับฉัน”
เฮ่อสวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอื้นเล็กน้อย “แม่ถูกซอมบี้กัดแล้ว”
“อ้อ” เจียงซ่งหนิงเอ่ยอย่างเฉยชา
สามพ่อลูกตระกูลเฮ่อมองเธอราวกับมองสัตว์ประหลาด
เฮ่อเฉินระงับอารมณ์ไม่อยู่ เตะโต๊ะน้ำชาด้วยความโกรธแค้น “เธอมีท่าทีแบบนี้งั้นเหรอ”
“ไม่อย่างนั้นล่ะ”
เฮ่อเฉินตะโกนใส่เจียงซ่งหนิง “เจียงซ่งหนิง นั่นแม่เธอนะ แม่แท้ ๆ ที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเธอมา”