กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 135 ขึ้นเขา
เวลานี้เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาสองทุ่ม เมื่อผลักประตูแล้วก้าวเท้าออกไป คลื่นความร้อนระอุพลันปะทะเข้าใบหน้าในทันที ราวกับผืนแผ่นดินทั้งมวลถูกแผดเผาจนกลายเป็นของแข็งที่รับมือยากอันร้อนลวก
เธอรีบหยิบพัดลมตัวเล็กออกมาจากมิติ พอกดสวิตช์เปิด สายลมแผ่วเบาก็พัดผ่านแก้มไปเบา ๆ ทำให้เธอรู้สึกสบายและเย็นสดชื่นขึ้นมาบ้าง
บ้านพักชั่วคราวของพวกเขาอยู่ห่างจากเชิงเขาไม่ไกล เพียงเดินเท้าไปชั่วครู่ก็ถึงแล้ว ทิวเขาด้านหลังบ้านทอดยาวสลับซับซ้อน ทว่าความสูงไม่ได้ชันมากนัก เจียงซ่งหนิงกับเสิ่นอี้หวายพาถวนจื่อข้ามถนนใหญ่อย่างระมัดระวัง แล้วค่อย ๆ เดินมุ่งหน้าไปยังเชิงเขา