เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 โอกาสแห่งการทะลวงขั้น
ฝนในเมืองอวิ๋นสุ่ยตกติดต่อกันมาสามวันแล้ว น้ำฝนที่ขังอยู่บนถนนสะท้อนแสงรอบโคมพลังวิญญาณเป็นสีแดงคล้ำ ดูแปลกประหลาดชวนขนลุก ภายในห้องด้านหลังร้านขายโอสถรวมวิญญาณ หลี่ต้าไห่เก็บไข่มุกวิญญาณเหมันต์กับหญ้าบำรุงวิญญาณลงในถุงเก็บของอย่างระมัดระวัง ปลายนิ้วของเขาลูบผ่านเศษไข่มุกแสงอัสนีเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากได้รับการหล่อเลี้ยงจากลูกแก้วดำมานานเจ็ดวัน สายฟ้าสีม่วงที่อยู่ภายในเศษไข่มุกก็รวมตัวแน่นขึ้นจนกลายเป็นเส้น แม้จะยังอ่อนกำลัง แต่กลับบริสุทธิ์อย่างยิ่ง มากพอจะใช้ชี้ทิศทางของดอกอัสนีวิญญาณได้
“ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว” เขาจัดเสื้อผ้าหน้ากระจกทองแดง คนในกระจกมีสีหน้าสงบนิ่ง เมื่อใช้เคล็ดวิชาปกปิดลมหายใจ กลิ่นอายของเขาก็ไม่ต่างจากผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตสร้างฐานขั้นกลางทั่วไป ในสัมภาระนอกจากโอสถรักษาบาดแผลกับธงค่ายกลแล้ว เขายังเตรียมยันต์ปกปิดลมหายใจไว้อีกสามแผ่น และยาหลีกเลี่ยงสายฟ้าอีกหนึ่งขวด ยานี้ปรุงขึ้นจากน้ำคั้นของหญ้าเหมันต์เร้นลับผสมกับหินกำมะถัน สามารถต้านทานพลังสายฟ้าได้ชั่วคราว