เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ค้าขายโอสถ
หลี่ต้าไห่หอบถุงหนักอึ้งกลับถึงบ้าน แล้วผลักประตูไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเข้าไป เขาวางถุงเงินลงบนโต๊ะ เสียงศิลาวิญญาณข้างในกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ฟังแล้วชื่นใจสุด ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหาศิลาวิญญาณได้มากขนาดนี้ เหงื่อที่ฝ่ามือซึมจนชายเสื้อเปียก เขารีบหยิบผ้ามาเช็ดโต๊ะ แล้วรินน้ำเย็นให้ตัวเองดื่มรวดเดียวหลายอึก ถึงค่อยพอกดความตื่นเต้นในใจลงได้
“ใจเย็น ใจเย็น” หลี่ต้าไห่ตบอกพูดกับตัวเอง แต่หางปากก็ยังอดยกขึ้นไม่ได้
เขาเดินไปยืนข้างหน้าต่าง มองท้องฟ้าหม่นมัวด้านนอก ในหัวมีแต่เรื่องหาเงิน ถ้าถามว่าใครในโลกนี้รู้ช่องทางทำเงินดีที่สุด เขาคิดว่าถ้าตัวเองเรียกว่าเป็นที่สอง ก็ไม่มีใครกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นที่หนึ่ง อย่างครั้งนี้ เขาบังเอิญเจอโอสถคุณภาพต่ำของหวงโต้วโต้ว ใจก็เริ่มวางแผนค้าขายทันที
เขานั่งลงบนเก้าอี้ ใช้นิ้วเคาะโต๊ะดังต๊อก ๆ โอสถที่เจ้าหวงโต้วโต้วคนนั้นปรุง ไม่มีใครเอาในตลาดผู้บำเพ็ญเพียรเลย ไม่ไหม้ก็ฤทธิ์ยาไม่พอ คนซื้อโอสถก็เพื่อเอาไปบำเพ็ญเพียร ใครจะยอมจ่ายเงินซื้อของคุณภาพต่ำเป็นกองกันล่ะ?
แต่ในสายตาหลี่ต้าไห่ ของพวกนั้นไม่ใช่ของเสีย กลับเป็นศิลาวิญญาณกองโตต่างหาก เขามีลูกแก้วสีดำปี๋อยู่ลูกหนึ่ง แค่เอาโอสถคุณภาพต่ำใส่เข้าไป ทิ้งไว้คืนเดียว พอหยิบออกมาก็กลายเป็นโอสถชั้นดีแวววาว ฤทธิ์ยายังดีกว่าที่ขายกันตามปกติอีก
“รับมาราคาถูก ขายต่อราคาแพง กินส่วนต่าง แบบนี้กำไรชัวร์!”