เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ตั๋วสัญญาใช้หนี้ศิลาวิญญาณ
หลังจากได้โอสถพวกนี้มาแล้ว หลี่ต้าไห่ก็รู้สึกว่าฝีเท้าของตัวเองเบาสบายขึ้นมาก
เขากำถุงที่เอวไว้แน่น เสียงศิลาวิญญาณที่อัดแน่นอยู่ข้างในกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ราวกับเป็นเสียงดนตรีที่ไพเราะที่สุด
เขารีบเดินฝ่าตลาดผู้บำเพ็ญเพียรที่เต็มไปด้วยเสียงจอแจ มุ่งหน้าไปยังบ้านของผู้ใจบุญหวง ในใจมีเพียงความคิดเดียวคือ รีบไปสะสางตั๋วสัญญาใช้หนี้ที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกใบนั้นให้หมดไปเสียที
เพราะตอนนี้เขามีศิลาวิญญาณอยู่ในมือมากกว่าหนึ่งพันก้อนแล้ว
สำหรับหลี่ต้าไห่ที่ก่อนหน้านี้ไม่นานยังต้องคุ้ยหาของเหลือในแดนลับ แถมกินข้าวแต่ละมื้อยังต้องคิดแล้วคิดอีก เงินจำนวนนี้แทบจะเป็นตัวเลขมหาศาลเลยทีเดียว
หนี้ศิลาวิญญาณหกร้อยก้อนที่ติดผู้ใจบุญหวงไว้ เป็นเหมือนก้อนหินยักษ์ที่กดทับหัวใจเขามาหลายเดือน ในที่สุดตอนนี้ก็จะได้ปลดภาระนี้ออกไปเสียที เขาคิดไว้ว่าจะรีบใช้หนี้ก้อนนี้ให้หมดก่อน ส่วนศิลาวิญญาณที่เหลืออีกสี่ร้อยก้อนก็พอดีเอาไปซื้อวัตถุดิบให้หวงโต้วโต้วใช้ปรุงโอสถได้
พอนึกถึงกำไรจากการขายโอสถ หลี่ต้าไห่ก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้
ซื้อสมุนไพรด้วยศิลาวิญญาณห้าสิบก้อน พอได้โอสถที่ปรุงสำเร็จแล้วกลับขายได้ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบก้อน กำไรเกือบเท่าตัวแบบนี้ ไม่ต้องคิดให้มากก็รู้ว่าเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้ดีแค่ไหน