เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 463 เหตุใดถึงไม่ลำเอียงรักเจ้าบ้างเล่า?
วันรุ่งขึ้น
แดนเซียนทักษิณที่ฝนตกชุกหนาวชื้นมาโดยตลอด ได้ต้อนรับแสงแดดที่ห่างหายไปนาน
ในตอนแรกทุกคนเพียงแค่รู้สึกว่าสภาพอากาศเช่นนี้ไม่พบเจอมานาน แสงแดดที่สาดส่องลงบนร่างกายให้ความรู้สึกสบายเป็นพิเศษ
แต่ไม่นานก็มีคนค้นพบว่า แสงแดดที่สาดส่องลงมาใกล้ๆ กับแท่นชี้เซียนนั้นแตกต่างจากทั่วไปเป็นพิเศษ มันแฝงไปด้วยประกายแสงสีทองระยิบระยับ ขอเพียงเป็นผู้ที่กำลังบำเพ็ญอยู่ก็สามารถดูดซับแสงแดดสีทองอันอบอุ่นเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
หลีชิงชิงเองก็รับรู้ถึงความไม่ธรรมดาของแสงแดดนี้ได้อย่างเฉียบไว หลังจากดูดซับพวกมันเข้าสู่ร่างกาย ก็รู้สึกว่าตบะเพิ่มขึ้นเร็วเป็นพิเศษ
เมื่อความคิดแล่นผ่าน นางจึงหยุดการบำเพ็ญ แล้วเปลี่ยนมาใช้เคล็ดวิชาวัฏจักรแทน