0462

⬢⬢⬢

ตอนที่ 462 ไม่ได้พบกันนาน สบายดีหรือ!

ประมุขหอเงาสิ้นพลันถอนหายใจด้วยความซาบซึ้ง เขาเองก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่าเส้นสายของประมุขยอดเขาพิณวิญญาณจะกว้างขวางถึงขั้นที่สามารถพาพวกเขาออกมาจากวงล้อมที่ชุมนุมของเหล่าอสูรมายังแดนเซียนทักษิณได้

นี่ช่างชวนให้ผู้คนตื้นตันใจเหลือเกิน!

ลั่วหยวนกลับรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง อย่าว่าแต่วิ่งออกไปตั้งสองเที่ยวแล้วยังรับศิษย์พี่โม่ไม่ได้เลย ครั้งนี้ยังต้องให้อาจารย์มาช่วยชีวิตเขาอีก

เขาช่างไร้ประโยชน์เกินไปแล้วจริงๆ!

"ประมุขยอดเขาพิณวิญญาณ ไม่ได้พบกันนาน สบายดีหรือ! ครั้งนี้ต้องขอบคุณเจ้ามากแล้ว!" ประมุขหอเงาสิ้นประสานมือกล่าวขอบคุณ

เจ้าเกาะเร้นกายก็รีบเช็ดน้ำตา ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า "ประมุขยอดเขาพิณวิญญาณ ขอบคุณเจ้ามากแล้ว!"