เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 334 พวกเขามีความได้เปรียบ!
บรรพชนหมิ่นยกแขนเสื้อขึ้น ซับน้ำตาในเบ้าตา ใบหน้ามีรอยยิ้มปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก
"กระบองสะบัดเพลิงเป็นของดี อย่างน้อยก็ใช้ได้หนึ่งเดือน เพียงพอให้พวกเจ้าเดินไปถึงแดนเซียนทักษิณแล้ว"
นี่นับว่าเขาได้พลอยรับความสุขสบายไปด้วยแล้ว!
เจ้าเกาะเร้นกายได้ยินเช่นนี้ ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน
ตลอดทางนี้นับว่าไม่ต้องทนทุกข์ทรมานแล้ว!
ความรู้สึกที่ลมและหิมะแทรกซึมเข้าไปในรอยต่อของกระดูกนั้นช่างไม่น่าอภิรมย์เอาเสียจริง
เมื่อร่างกายไม่หนาวแล้ว ความเร็วในการรุดหน้าของทุกคนก็เร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ถึงขั้นยังมีอารมณ์พูดคุยสัพเพเหระกันอีกด้วย
"ผู้อาวุโส โอสถสีดำที่ข้าซื้อมาเม็ดนี้คือสิ่งใดหรือขอรับ?" ประมุขหอทะเลจิตนำโอสถสีดำที่ตนเองซื้อมาจากพระจาริกแดนศักดิ์สิทธิ์ออกมา ให้บรรพชนหมิ่นดูแวบหนึ่ง