0333

⬢⬢⬢

ตอนที่ 333 ไม่ใช่การขู่ให้ตื่นตระหนก

บรรพชนหมิ่นชะงักไปก่อน จากนั้นก็ยกมือขึ้นปาดดวงตาของตนเอง

ชั่วขณะถัดมา ดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาของเขาก็พลันฟื้นคืนความกระจ่างใส

เขามองไปยังหลีชิงชิง พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเปี่ยมเมตตาว่า "แม่หนูอย่างไรเสียก็ยังอายุน้อยนักนะ! เจ้าไม่รู้ความ เคล็ดวิชาของเกาะมหาโศกพวกเราไม่เหมือนกับสำนักอื่น เจ้าคิดว่าข้ากลัวหนาว แท้จริงแล้วข้ากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ต่างหาก ข้าไม่หนาวจริง ๆ นะ"

หลีชิงชิงประหลาดใจยิ่งนัก "ท่านกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่หรือเจ้าคะ?"

ทนหนาวบำเพ็ญเพียรเนี่ยนะ?

นี่มันเคล็ดวิชาอะไรกัน?

ชวนให้คนคิดไม่ตกจริง ๆ

บรรพชนหมิ่นเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก้าวเท้ายาวขึ้น ยืดเอวตรง ชั่วพริบตาถัดมาก็ก้าวเดินฉับไวราวกับบินอยู่บนพื้นหิมะแล้ว