เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 - บททดสอบจากคัมภีร์
หลินเจ๋อเจี๋ยหยุดมือจากการกระทำ แล้วกล่าวยืนแน่นิ่งไม่ไหวติงว่า "ท่านอาห้า ข้าเรียนวรยุทธ์อาจโง่เขลา แต่หาใช่สุกรไม่ หากพูดถึงความฉลาด ข้ากล่าววาจาหนึ่งประโยคให้เป็นกฎหมายทั่วใต้หล้า และใช้ทักษะหนึ่งอย่างช่วยผู้คนนับสิบล้านได้"
"กล่าววาจาหนึ่งประโยคให้เป็นกฎหมายทั่วใต้หล้า และใช้ทักษะหนึ่งอย่างช่วยผู้คนนับสิบล้าน ฟังดูช่างยิ่งใหญ่เสียจริง" หลิวอู่เอ่ยประชด "ข้ามองไปบนภูเขาฝั่งตรงข้าม เห็นมีวัวดำทะมึนเต็มไปหมด"
"ข้ารู้ว่าเจ้าคิดว่าข้าคุยโว" หลินเจ๋อเจี๋ยเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ "แต่ข้าทำได้แล้ว"
หลิวอู่ส่ายหน้าพลางหัวเราะเยาะ "ข้าเชื่อเจ้าก็บ้าแล้ว เจ้าเด็กน้อย หากเจ้าทำได้จริง ต่อไปข้าไม่เพียงจะไม่ด่าเจ้า แต่ยังจะสอนวรยุทธ์ให้เจ้าโดยไม่ขาดแม้ยามลมฝน หากเจ้าจะต่อยตีกับใคร ข้าจะช่วยเจ้าต่อยตีด้วย"