เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 - อารมณ์ร้อนของหลิวอู่
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเจ๋อเจี๋ยเพิ่งตื่นขึ้นมา ท่านย่าหลินจางก็ตื่นแล้วเช่นกัน เมื่อคืนทั้งคืนท่านไม่ได้ออกมาเลย
หลินเจ๋อเจี๋ยยังคงเอ่ยเรียกอย่างว่าง่ายว่า "ท่านย่า เหตุใดจึงตื่นแต่เช้าเช่นนี้? ข้าจะไปหยิบผ้าขนหนูกับแปรงสีฟันมาให้"
"ข้าใช้น้ำเกลือเขียวบ้วนปาก ใช้มือล้างหน้าก็พอแล้ว เจ้าเจี๋ย ไม่ต้องตื่นเช้าทุกวันก็ได้ นอนให้มากขึ้นหน่อย ปกติต้องพักผ่อนให้มาก เข้าใจหรือไม่?" ท่านย่าหลินจางเอ่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยนอย่างที่หาได้ยาก "ย่าหวังว่าเจ้าจะมีร่างกายแข็งแรง"
"ไม่เป็นไรขอรับท่านย่า ข้าชินแล้ว" หลินเจ๋อเจี๋ยกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งดุจสายน้ำ "การศึกษาก็เหมือนพายเรือทวนน้ำ หากไม่ก้าวหน้าก็ย่อมถอยหลัง ขี้เกียจหนึ่งวันก็จะขี้เกียจไปสิบวัน ข้ออ้างย่อมมีอยู่เสมอ สิ่งที่ยากที่สุดคือการยืนหยัด"
"เช่นนั้นย่าจะทำอะไรให้เจ้ากินสักหน่อย!" ท่านย่าหลินจางลูบศีรษะของหลินเจ๋อเจี๋ยเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรักใคร่