กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 - ให้พวกเจ้าได้เห็นความสามารถด้านความจำ
หลินเจ๋อเฉิง ลูกพี่ลูกน้องของหลินเจ๋อเจี๋ย ผู้มีฉายาว่าเจ้าขี้วัวเดือดดาลจนแทบคลุ้มคลั่ง เขาเกลียดที่สุดเวลาผู้อื่นเรียกตนว่าเจ้าขี้วัว ทุกครั้งที่ได้ยินก็จะโกรธเกรี้ยวและอาละวาดอย่างหนัก
เขากรีดร้องใส่หลินเจ๋อเจี๋ยว่า "เจ้าคนเสแสร้งทำเป็นสะอาด! พูดจาเหลวไหล ข้าต่างหากคือคนฉลาดที่สุดในบ้าน ท่านพ่อของข้าเล่าเรียนหนังสือ ข้าเองย่อมต้องเล่าเรียนด้วย ข้าฉลาดกว่าเจ้าสิบเท่า ร้อยเท่าเสียอีก!"
"ท่านอาสามสอบซิ่วไฉมานานกว่าสิบปียังสอบไม่ผ่าน แน่นอนว่าสมองคงไม่ดีนัก หากเจ้าเล่าเรียนแล้วสอบไม่ผ่านอีก บ้านเราจะดำรงชีวิตกันอย่างไร? หากไม่ยอมก็มาแข่งกันดู" หลินเจ๋อเจี๋ยไม่จำเป็นต้องเสแสร้งทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสา เขาพูดแต่ความจริง