ตอนที่ 360 ตกใจได้ยินข่าวหญิงสาว

“เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าเลอะเลือนหรือ”

แววตาของลู่ถงวาบผ่านไอเย็นยะเยือก ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ตอนที่เจ้าว่าจ้างคนมาทำร้ายผู้อื่น จิตใจล้วนทุ่มเทไปที่ซูอวิ๋นโหรวแต่เพียงผู้เดียว มิยักเห็นเจ้าจะเลอะเลือนเลยแม้แต่ครึ่งเสี้ยว”

เสียงร่ำไห้ของนางซูพลันชะงัก ลำคอคล้ายถูกอะไรกันอุดไว้จนตัน นางเบิกตากว้างจ้องมองลู่ถงตรง ๆ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตระหนก ริมฝีปากอ้าแล้วหุบ ไม่อาจเค้นถ้อยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ