ตอนที่ 359 นัยน์ตาเย็นชานั่งเผชิญหน้า

วาจาไม่กี่ประโยคของลู่ถงล้วนจี้ตรงจุดเจ็บปวด ลู่จิ่งเหิงขมับเต้นตุบ ๆ อย่างรุนแรง โทสะอัดแน่นจุกอยู่ที่ลำคอ ทว่ากลับไม่อาจโต้แย้งกลับไปได้แม้แต่ประโยคเดียว

ช่วงหลายวันมานี้เขาโชคร้ายถึงขีดสุด แม้แต่ดื่มน้ำเย็นเข้าไปก็ยังคล้ายจะสำลักติดคอ มีบาดแผลใหม่เพิ่มขึ้นมาอยู่เป็นระยะ เขากลัวจนไม่กล้าก้าวพ้นประตูใหญ่ ด้วยหวาดผวาอยู่ตลอดเวลาว่าวันใดวันหนึ่งจะไปพานพบเคราะห์ภัยเข้าอีก

ทว่าลู่ถงอยู่ตรงหน้า เขากลับไม่อาจเอาเปรียบได้แม้แต่น้อย จนโมโหจนซี่โครงปวดกระตุกขึ้นมาเป็นระลอก ๆ