กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จูโส่วจิ้งถูกสายตาของนางตรึงแน่นอยู่กับที่ แผ่นหลังคล้ายถูกแผ่นน้ำแข็งแนบชิด ท้ายทอยแข็งทื่อ ทว่าปากยังคงแข็งขืน “ขุนนางผู้นี้ยังจะพูดผิดได้รึ เจ้าเหยียบย่ำของที่สองรัฐบรรณาการถวายเข้ามาจนจมโคลนต่อหน้าผู้คนมากมายเพียงนี้ อย่างไรก็ต้องให้คำอธิบายมา!”
ลู่ถงไม่สนใจเขา สายตาทอดต่ำลง ครอบคลุมไปยังราชทูตรัฐบรรณาการทั้งสอง สายตาของทั้งคู่ล่อกแล่ก บนใบหน้ายังคงปั้นท่าหยิ่งผยอง