กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ถงมองดูโพธิ์ใจชาดที่แคว้นเจินล่าถวายขึ้นมาก่อน ลูกแก้วพลังสีแดงชาดขนาดเท่ากำปั้น แดงก่ำจนดูประหลาด นางยื่นมือออกไป ข้อนิ้วเคาะเบา ๆ คราหนึ่ง
“ติ๊ง——”
เสียงกังวานใสแผ่กระจายออกไป ลู่ถงชักมือกลับ น้ำเสียงเรียบเฉย “สีแดงก่ำประดุจโลหิตที่จับตัวเป็นก้อน เคาะดูแล้วราวกับเศษกระเบื้องแตก ของปลอมที่เอาอาเกตมาย้อมสี แม้แต่ครึ่งอีแปะก็ยังไม่มีค่า”
“เจ้าเหลวไหล!” ทูตอ้วนเจินละหน้าขึ้นสีม่วงคล้ำ “นี่คือสมบัติของชาติที่ตกทอดสืบกันมาแห่งเจินละของข้า นังหนูน้อยอย่างเจ้ามีค่าคู่ควรใดมาเอ่ยถึงของวิเศษล้ำค่า!”