กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ถงช้อนสายตาขึ้นมองเสิ่นเยี่ยนสวิน หางตาโค้งลง เผยรอยยิ้มรู้กันเป็นนัย
เสิ่นเยี่ยนสวินยืดแผ่นหลังตรงแน่ว ไม่มีท่าทีหวาดหวั่นแม้แต่น้อย “ข้าไม่มีปัญญาถึงขั้นนั้นหรอก เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของข้าที่หาคนไปจัดการ”
“เยี่ยนฉือรึ” กั๋วกงค้ำจุนแผ่นดินเสิ่นฮุยขมวดคิ้วมุ่น