กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ช่วงนี้อาถังเป็นอย่างไรบ้าง” ลู่ถงเอ่ยปากถาม
หยวนหลัวตอบว่า “สกุลเจียงร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน กลางวันแสก ๆ มักสะลึมสะลือ คุ้มดีคุ้มร้ายไม่มีช่วงเวลาที่ได้สติ ดูท่าคนใกล้จะทนไม่ไหวจนพังทลายแล้วเจ้าค่ะ ปราณอาฆาตของอาถังสลายไปเกือบครึ่ง ทว่าโทสะอันร้ายกาจในใจนั้นกลับอุดตันอยู่ตลอดจนระบายไม่ออก”
“นางไม่ยินยอมพร้อมใจย่อมถูกต้องแล้ว เปลี่ยนเป็นผู้ใดก็เหมือนกัน” น้ำเสียงของลู่ถงราบเรียบ “ตัวการผู้ก่อเรื่องยังคงอยู่ในคุกอย่างสุขสบาย นางจะสงบจิตสงบใจเข้าสู่สังสารวัฏได้อย่างไร”
หยวนหลัวเงยหน้าขึ้น ประกายสว่างวาบในดวงตา “เจ้านายคิดจะ...”