กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บรรดาคุณหนูที่นั่งอยู่เต็มห้องต่างมองตากันไปมา พวงแก้มพลันแดงระเรื่อกันถ้วนหน้า ต่างก้มหน้าก้มตาจิบน้ำชาในถ้วย
หนิงชิงเยี่ยนอายุน้อยที่สุดในกลุ่มคนเหล่านี้ แต่ไหนแต่ไรมาใจกล้าไร้ความสำรวม นางหักนิ้วมือนับทีละคนแล้วเอ่ยว่า “ข้าดูแล้วคุณชายเจี่ยงมีความสามารถยิ่งนัก เขียนบทความได้ยอดเยี่ยม ทั้งวิชาหมัดเท้าก็ยังงดงาม คุณชายเฝิงยามร่ายรำเพลงยุทธ์ก็มีสง่าราศียิ่ง คุณชายไป๋ฝีมือหมากรุกล้ำเลิศ นิสัยใจคอก็อ่อนโยน คุณชายเถาดูซื่อสัตย์จริงใจ ส่วนคุณชายฉี...”
วาจายังมิทันกล่าวจบ หนิงเจาหัวก็ตัดบทขึ้นมา “หยุดเลย หยุดเลย เจ้าเล่นนับทีละคนเช่นนี้ คิดจะจดจำทุกคนกลับจวนไปค่อย ๆ เลือกหรืออย่างไร”