ตอนที่ 264 ตกตะลึงทั้งลาน

ชามตรงหน้าลู่จือโม่ว่างเปล่าไปนานแล้ว นางหันไปตักมาอีกชามจนพูน ยื่นตะเกียบคีบขาหมูตุ๋นน้ำแดงยัดเข้าปาก กินจนมุมปากมันวาว หางตาชี้สูงขึ้นอย่างเบิกบาน

เนื้อในปากยังมิทันกลืนลงคอ ดวงตาก็กวาดมองไปยังกับข้าวอีกจานด้านหลัง มือไม้ก็มิได้ว่างเว้นเช่นกัน

เสิ่นเยี่ยนสวินมองดูจนหางตากระตุกเป็นพัก ๆ ยัยหนูน้อยหน้ากลมผู้นี้แท้จริงแล้วยัดสิ่งของลงท้องไปมากเท่าใดกันแน่

เขาก้มหน้านับดู ข้างกายนางมีชามเปล่าวางซ้อนกันอยู่ถึงสี่ใบ รวมกับชามในมืออีกใบ ก็มากกว่าเขาอยู่หนึ่งชามพอดิบพอดี