กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจี่ยงอวี่ชะงักไปเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าลู่ถงจะเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหัน
เขาชะงักไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยปาก “ดินแดนบรรพชนของวงศ์ตระกูลย่อมอยู่ที่จวิ้นชิงเหอ ทว่าสายตระกูลของบ้านข้าย้ายไปอยู่เมืองหลวงตั้งนานแล้ว นับย้อนขึ้นไปบรรพบุรุษหลายชั่วคนล้วนฝังอยู่ที่สันเขาชิงหลัวนอกเมือง เจ้าถามเรื่องนี้ไปทำอะไรกันหรือ”
ลู่ถงหลุบตาลง นิ้วมือเคาะลงบนขอบโต๊ะหินสองทีอย่างไม่ช้าไม่เร็ว คล้ายกำลังพินิจทิศทางเดินของชีพจรปราณที่คนอื่นมองไม่เห็น