ตอนที่ 121 ค่ำคืนยาวนาน ไร้ใจจะหลับใหล

ลู่ถงยกริมฝีปากขึ้นเบา ๆ “วันหน้าเจ้าก็จะเข้าใจเอง ราตรีดึกดื่นแล้ว หากเจ้ายังตื่นอยู่ ข้าคงต้องขอพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้เช้ายังมีเรื่องไม่น้อย”

หยวนหลัวไม่ซักไซ้อีก แปลงเป็นหมอกทมิฬมุดกลับเข้าไปในปิ่นปักผมไม้หลิว จิ่นผิงจัดเตรียมที่นอนเรียบร้อย ยกน้ำร้อนเข้ามา

ลู่ถงล้างหน้าบ้วนปากเสร็จก็ล้มตัวลงนอน ฟังเสียงแมลงที่ค่อย ๆ แผ่วลง ช้า ๆ แล้วผล็อยหลับไป

ปิ่นปักผมไม้หลิววางอยู่ข้างโต๊ะ ถูกแสงจันทร์สาดส่องจนเกิดประกายสลัวราง นางนึกถึงระเบียงทางเดินหลังงานเลี้ยง เสิ่นเยี่ยนฉือช่วยบังบานประตูที่ปิดลงมาครึ่งหนึ่งให้นาง