ตอนที่ 117 ดวงจิตหยินยอมรับนาย

“วิ... วิญญาณขุนเขาหรือ”

หยวนหลัวได้ยินเช่นนั้นดวงตาก็เป็นประกาย เอ่ยปากพูดจนติดอ่างขึ้นมา

นางสิ้นชีพมานานกว่า 800 ปีแล้ว ยอมที่จะรั้งอยู่ในขุนเขา ดีกว่าต้องเข้าสู่สังสารวัฏไปรับความทุกข์ทรมาน เคราะห์ดีที่สถานที่ฝังร่างเป็นจุดรวมพลังวิญญาณหยิน กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนานจึงสะสมพละกำลังหยินไว้ทั่วร่าง จนกระทั่งสัมผัสถึงขอบเขตแห่งการบำเพ็ญได้

เดิมทีคิดว่าวาสนาถูกขัดขวาง ไม่นึกเลยว่าลู่ถงจะยอมมอบชาติกำเนิดอันเที่ยงแท้ให้นาง การรับการแต่งตั้งเป็นวิญญาณขุนเขา ย่อมสมเกียรติกว่าการตั้งตนเป็นโหวหยินมากนัก

หยวนหลัวมองลู่ถงตาละห้อย ด้วยกลัวว่านางจะกลับคำ

ลู่ถงแกล้งเอ่ยถามนาง “อย่างไร เจ้าไม่ยินยอมรึ”