กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนย่ำไปบนทางขึ้นเขาที่เปียกลื่นพลางมุ่งหน้าขึ้นไป
ยิ่งขึ้นสูง ทางเขาก็ยิ่งแคบลง หินกรวดร่วนซุยแผ่กระจายเต็มทางลาด หากไม่ระวังแม้เพียงนิดก็จะลื่นไถลลงไป ลู่จิ่งเยวี่ยหันกลับมามองหลายครั้ง ด้วยเกรงว่าลู่ถงจะก้าวพลาด แต่ฝีเท้านางกลับแผ่วเบาคล่องแคล่ว สงบเยือกเย็นยิ่งกว่าเขาเสียอีก
ลู่จิ่งเยวี่ยตวัดดาบฟันเถาวัลย์ที่ขวางทาง หอบหายใจหนักพลางเอ่ยถาม “น้องสาวใหญ่ ภูเขาโม่จ้างกว้างใหญ่เพียงนี้ ทั้งฉีซุ่นก็บอกตำแหน่งแน่ชัดไม่ได้ พวกเราจะไปตามหาที่ใดกัน”
ฝีเท้าของลู่ถงไม่หยุดชะงัก “ตามข้ามาให้กระชั้นชิด”