ตอนที่ 80 เยือนถึงเรือนถวายความขอบคุณ

“ลู่จิ้งเหยียนจะไม่มา”

เสียงตบประตูด้านในหน้าต่างพลันหยุดชะงักลงทันใด นางซูรีบลนลานผลักหน้าต่างเปิดออก ครั้นเห็นลู่ถงนั่งอยู่บนม้านั่งหิน ในแววตาก็ผุดประกายประจบประแจงขึ้นมาทันที

“ถงเอ๋อร์ แม่รู้อยู่แล้วว่าเจ้ามีใจเมตตา”

สีหน้าของลู่ถงสงบนิ่ง “ท่านแม่มีคำใดก็กล่าวมาตรง ๆ เถิด”

นางซูกลืนน้ำลายลงคอ “แต่ก่อนเป็นแม่ที่เลอะเลือน ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างเย็นชา ทว่าอย่างไรข้าก็ให้กำเนิดเจ้ามา เจ้าช่วยไปเอ่ยปากอ้อนวอนแทนข้าเบื้องพระพักตร์สักประโยคเถิด ภายหน้าแม่จะยอมตามใจเจ้าทุกสิ่ง”