กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเยี่ยนฉือเอ่ยเสียงเรียบ “เยี่ยนสวินรอดพ้นอันตรายมาได้ ล้วนอาศัยเจ้า ท่านอาสะใภ้ฮั่นจดจำบุญคุณนี้ไว้ จึงอยากพานางมาเยือนถึงเรือน ทว่าเกรงจะบุ่มบ่ามเกินไป จึงให้ข้ามาหยั่งเชิงความเห็นของเจ้าดูก่อน”
ลู่ถงใคร่ครวญเล็กน้อย “ยามบ่ายของวันมะรืนย่อมได้”
“ดี” เสิ่นเยี่ยนฉือลุกขึ้นยืน ขณะจวนเจียนจะพ้นหน้าต่างพลันชะงักหยุด “ช่วงนี้จวนโหวมีปัญหาอันใดหรือไม่”
ข่าวคราวที่นางซูถูกควบคุมตัวแม้ยังมิได้แพร่งพรายออกไป ทว่าย่อมไม่อาจปิดบังหูตาของเขาได้