ตอนที่ 57 ไต่สวนลับยามดึก

ในป่าส้ม ผลไม้สีเหลืองทองดกแน่นกิ่งก้าน ลู่ถงพาน้องสาวหลายคน แต่ละคนถือตะกร้าหนึ่งใบ แยกย้ายกันเก็บผลไม้ ลู่จือโม่ตัวเล็กและตะกละ ขณะเก็บไปก็ส่งเข้าปากไป ไม่นานริมฝีปากก็เปรอะเปื้อนเป็นสีเหลืองอร่าม

“น้องสี่ กินช้าหน่อย” ลู่จือเวยอดเตือนไม่ได้ “ระวังจะปวดท้องเอา”

“ไม่เป็นไรหรอก” สองแก้มของลู่จือโม่พองตุ่ย น้ำเสียงอู้อี้ “กระเพาะอาหารและลำไส้ของข้าแข็งแรงดีออก”

ลู่ถงมองนางครู่หนึ่ง พลันเอ่ยถามว่า “ยามปกติเจ้ามักรู้สึกหิวอยู่ตลอดใช่หรือไม่”

ลู่จือโม่พยักหน้าถี่รัว “ใช่แล้ว ข้ารู้สึกท้องว่างโหวงอยู่ตลอดเลย”

“หลังกินข้าวเสร็จแล้ว ก็ง่วงนอนได้ง่ายด้วยใช่หรือไม่”