ตอนที่ 34 สั่งสอนยามดึก

สกุลหวังรีบดึงจิ่งเซียวคุกเข่าลงด้วยกัน “ลูกสะใภ้ขอบคุณท่านแม่แทนจิ่งเซียวที่ทรงเมตตาเจ้าค่ะ! เด็กคนนี้วู่วามนัก พอกลับไปแล้วข้าจะคอยอบรมสั่งสอนเขาเป็นอย่างดีแน่นอนเจ้าค่ะ”

“ลุกขึ้นเถอะ” ฮูหยินเจียหนิงยื่นมือประคองนางขึ้นด้วยตนเอง น้ำเสียงอ่อนโยนลงหลายส่วน “เรื่องราวในวันนี้ ทำให้เจ้าต้องรับความอยุติธรรมแล้ว”

กล่าวพลางสั่งให้แม่นมเมิ่งนำกระปุกกระเบื้องเคลือบสีขาวขนาดเล็กใบหนึ่งมา วางลงบนฝ่ามือของนาง “รับยาทาหยกสลายรอยช้ำนี้ไป ทาวันละสามครั้ง อย่างมากเพียงห้าวัน รอยแผลก็จักจางหายไปจนหมดสิ้น”

สกุลหวังประคองกระปุกกระเบื้องพลางหลั่งน้ำตา ทว่าครานี้กลับเป็นน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจ “ขอบพระคุณความกรุณาของท่านแม่เจ้าค่ะ ลูกสะใภ้ละอายใจยิ่งนักที่มิสมควรได้รับ…”