ตอนที่ 33 รางวัลใหญ่

“ถงเอ๋อร์!”

ลู่ถงชะงักฝีเท้า เงยหน้าเห็นท่านย่าส่ายหน้าเบา ๆ เป็นเชิงปรามมิให้นางเอะอะจนเกินงาม

นางกะพริบตาแผ่วเบา ค่อย ๆ เลื่อนเท้าออก

หากทำลายลู่จิ่งเหิงจนพิการจริง สองสามีภรรยานางซูย่อมไม่มีทางยอมรามือ ข้อนี้นางกระจ่างแจ้งแก่ใจยิ่ง ทว่านางก็มิคิดจะละเว้นเขาโดยง่าย จึงหลุบตามองคนที่อยู่บนพื้น “วันนี้เห็นแก่หน้าท่านย่า จะจดจำบทเรียนครานี้ไว้ก่อน”

“หากยังกล้ายื่นมือมาทางข้าอีก ข้าจะทำให้เจ้าต้องเสียใจจนไส้ขาด ไม่เชื่อก็ลองดู”

ลู่จิ่งเหิงขดตัวเป็นก้อน มือขวาบวมเป่งจนผิดรูป

ยามสบเข้ากับสายตาเย็นเยียบของนาง ก้นบึ้งหัวใจเขากลับบังเกิดความหวาดกลัวผุดขึ้นมา แม้แต่เสียงคร่ำครวญยังแผ่วลง เพียงแต่ความอำมหิตในแววตามิได้ลดลงแม้แต่น้อย