ตอนที่ 26 ตั้งแถวทั้งตระกูล

ซูอวิ๋นโหรวยื่นมือออกไปประคองนางซู พลางกดเสียงต่ำเอ่ยว่า “ท่านป้า ทำตามคำสั่งของท่านโหวไปก่อนเถิดเจ้าค่ะ อย่างไรเสียไท่ฮูหยินก็จากบ้านไปนานหลายปี ท่านโหวเกรงว่าคนภายนอกจะนินทาเอาได้”

ความรู้สึกที่ลู่จิ้งเหยียนมีต่อพระมารดาผู้ให้กำเนิด แม้แต่นางซูก็ยังยากจะหยั่งถึง ยามนั้นฮูหยินเจียหนิงทอดทิ้งสองพ่อลูกเข้าสู่อารามบำเพ็ญสงบ จวนเจิ้นกั๋วก็กลายเป็นขี้ปากให้คนหัวเราะเยาะไปทั่วทั้งเมืองตั้งแต่นั้นมา

มิใช่ว่าเขาจะไม่ตัดพ้อ ทว่านั่นอย่างไรก็เป็นมารดาแท้ ๆ ของตน ยามเด็กก็เคยถูกมารดาแท้ ๆ ประคองไว้ในอุ้งมือปกป้องเลี้ยงดูจนเติบใหญ่มาเช่นกัน