ตอนที่ 10 ขวางทาง

ประตูเรือนเพิ่งปิดลง ชิงไต้ก็โกรธจนกระโดดตัวลอย “ตำลึงเงินหกตำลึงต่อหนึ่งเดือนหรือ นี่มิใช่จงใจดูถูกกันยิ่งกว่าขอทานหรอกรึ!”

หว่านชุ่ยนั่งยอง ๆ อยู่ด้านข้างพลางเขี่ยไม้คิดเลข ใบหน้าเปี่ยมด้วยความกลัดกลุ้ม “ค่าใช้จ่ายประจำวันเดิมทีก็ตึงมืออยู่แล้ว คุณหนูยังต้องเทียบสมุนไพรมาบำรุงร่างกายอีก ด้วยเศษเงินเพียงเท่านี้ จะซื้อสมุนไพรชั้นดีที่พอออกหน้าออกตาได้สักกี่เฉียนกันเจ้าคะ”

ลู่ถงมิได้ต่อคำ นางเดินไปหยุดยืนใต้ต้นไผ่เขียวในลานเรือน แสงตะวันยามเช้าส่องลอดทิวไผ่ ทอดประกายแสงพร่างพราวลงบนกระโปรงเรียบง่ายของนาง