ตอนที่ 6 ชิงที่พักเก่าคืน

เมื่อลู่จิ้งเหยียนบันดาลโทสะ นางซูและซูอวิ๋นโหรวแม้ไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใดก็จำต้องกล้ำกลืนเอาไว้

ลู่ถงยอบกายคารวะ “ลูกขอบพระคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ”

พลางหันไปสั่งหว่านชุ่ย “ไปเก็บสัมภาระแทนพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ฟังให้ชัดเจนเล่า อนุญาตให้แตะต้องได้เพียงข้าวของส่วนตัวของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องเท่านั้น เครื่องเรือนตกแต่งใด ๆ ในเรือนของข้าห้ามแตะต้องเป็นอันขาด”

นางมิได้สนใจผู้คนในโถงอีก กางร่มก้าวเข้าสู่ม่านฝน เดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว

รอจนคนไปหมดแล้ว นางซูก็กระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ “นาง นางคิดจะก่อกบฏพลิกฟ้าแล้วหรือไร”