ตอนที่ 4 สายเลือดเป็นปริศนา

“กระหม่อม... ขอบพระทัยฝ่าบาทในพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ” ลู่จิ้งเหยียนค้อมกายโขกศีรษะ หลี่ฝูอันส่งพระราชดำริลงในมือเขาแล้วจึงเอ่ยลา

ก่อนจะขึ้นรถม้า เขาหันกลับมาเหลือบมองลู่ถงแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็วว่า “คุณหนูลู่ ฮ่องเต้ทรงกำชับไว้ วันหน้าหากประสบเรื่องยากลำบากอะไรกัน ขอเพียงถือจี้หยกชิ้นนั้นเข้าวังไปก็พอ”

สิ้นเสียงลง รถม้าก็บดแล่นผ่านแอ่งน้ำขัง กลืนหายเข้าไปในม่านฝนลึก

คำพูดประโยคนี้ตกลงในหูของผู้คน ไม่ต่างอะไรกับอัสนีบาตฟาดกลางวันแสก ๆ ฝ่าบาทมิเพียงพระราชทานพระราชดำริ แต่ยังทรงบอกให้ทุกคนล่วงรู้อย่างชัดเจนว่า เบื้องหลังของนังหนูผู้นี้มีผู้หนุนหลัง