บทที่ 138: ทำงานสิบนาที พักห้าสิบนาที?

บทที่ 138: ทำงานสิบนาที พักห้าสิบนาที?

“ชิ ดื่มได้อยู่แล้ว”

เผยเสี่ยวเสี่ยวเบ้ปาก ก่อนยกแก้วขึ้นดื่มน้ำอึกๆ เธอก็เป็นแบบนี้แหละ ปากแข็งพูดเก่ง แต่พอถึงเวลาทำกลับทำอะไรไม่ลง

อารมณ์ของอันลั่วเย็นลงเล็กน้อย ถ้าวันนี้เผยเสี่ยวเสี่ยวยังกล้าปากแข็งหรือไม่ยอมดื่ม เขาจะจัดการให้เธอได้รู้สำนึกแน่

“ทำไมเย็นขนาดนี้ ไม่รู้หรือไงว่าฉัน...”

พูดได้ครึ่งประโยค เผยเสี่ยวเสี่ยวก็เงียบไป เพราะเรื่องที่จะพูดต่อออกจะพูดยากอยู่สักหน่อย

อีกอย่าง สีหน้าอันลั่วก็มืดครึ้มลงอีกครั้ง

“เอาละ ฉันเห็นความตั้งใจของเธอแล้ว ต่อจากนี้ก็ตั้งใจเรียนรู้งานจากฉัน ฉันจะช่วยให้เธอบรรจุเป็นพนักงานประจำได้เอง”